یحیی نیازی در یادداشتی با گرامیداشت یاد و خاطره شهید دکتر علیمحمد نائینی، او را از خادمان صادق جهاد تبیین و روایتگر پرتلاش حماسههای ملت ایران معرفی میکند؛ شخصیتی که از سالهای دفاع مقدس تا زمان شهادت، با تلاش بیوقفه در عرصه تاریخنگاری و تبیین دستاوردهای انقلاب اسلامی کوشید تا رشادتها و تجربههای ملت ایران را بهصورت مستند و ماندگار برای آیندگان روایت کند.
به نام خداوند علیم و حکیم
آنان که در مسیر راهیابی به وادی نور و معرفت گام می نهند، با بجای گذاشتن آثار ماندگار از خود، در آگاهی بخشی به جوامع انسانی سهمی جاوندانه دارند.
شهید دکتر علیمحمد نائینی از جمله خادمان پای کار جهاد تبیین بود که در این مسیر از هیچ تلاشی برای مانایی تاریخ نورانی و پرعبرت دفاع جانانه حماسه و عزتمندی این ملت سربلند دریغ نکرد. او از اولین روزهای دفاع مقدس تا لحظه شهادت، هروقت پای روایت حماسه های ملت به ميان مي آمد، بی تکلف و بی توجه به پست ها و عناوین وارد میدان می شد تا رسالت الهی تبلیغ و تبیین را به سرانجام برساند.
شهید نائینی همواره تلاش کرد تا با تبیین به هنگام، صحیح و دقیق، راز ماندگاري مسیر مشعشع انقلاب اسلامی را ترسیم کند تا دنیا بداند که راز مانایی که در تكنيك، تاكتيك و تجهيزات نبوده و نیست، بلكه در صداقت و صفای رامردان بی ادعایی است كه ساده و بي آلايش صلابت را به نمایش گذاشته و ترجمان عملی آیات الهی بوده اند و شهید نائینی در این زمینه ها، چقدر حرف برای گفتن داشت، گفتن از ناگفتههايی که ملت قهرمان ایران نزدیک نیم قرن، در جبهه های مختلف نظامی، اجتماعی، اقتصادی و.. مشغول نبردی بی امان با جهانخوران بوده است.
او بویژه در دوره تصدی اش بر مهم ترین مرکز تاریخ نگاری دفاع مقدس و مجاهدتهای انقلاب اسلامی، تلاشی مضاعف کرد تا با تاریخ نگاری مستند و مستدل، رشادت، صلابت و غیرت ایرانیان غیور را در تاریخ بشریت مانا کند.
این شهید والامقام، در این مسیر فقط قصدش بازگو کردن حوادث تاریخی نبود، بلكه صادقانه تلاش می کرد تا همه فراز و فرود ها و تلخي و شيريني هایی این مسیر را، با هم روايت کند.
او آنقدر پرانرژی در پی تحقق اهداف بود که گویی خستگی نمی شناخت! دائما از جلسه ای به جلسه دیگر، از محفل تبیینی به محفل دیگر، از مسجدی به مسجد دیگر، از شهری به شهر دیگر، از سنگر دانشگاه به سنگر رسانه و... در رفت و آمد و تکاپوی بود. مدام حوادث را رصد می کرد. در جلسات فردی و گروهی همه جزئیات را یادداشت می کرد تا نکته ای از قلم نیفتد. هر اقدامی را بدون معطلی و در هر لحظه از زمان که ضرورت داشت، پیگیری می کرد. هیچ کار و اقدامی را در بن بست قرار نمی داد! آنقدر پیگیری می کرد تا کار به نتیجه برسد. وقتی از پیگیری های مدامش خسته و گاهی گلایه مند می شدیم! چهره خندان و تذکرش که « وقت کم است و کار بسیار!» خستگی ها را از تن بدر می کرد.
شهید نائینی، دلسوزانه، متعهدانه وپیگیرانه پای کار انقلاب و ایران اسلامی بود و تا لحظه عروج ملکوتی اش، همچنان بر عهد و پیمانش با امام امت، رهبر شهید، همرزمان و برادر شهیدش باقی ماند و سرانجام در این مسیر الهی به آرزوی دیرینه اش رسید، خدایش رحمت کند و او را چون همیشه در جوار برادر شهیدش، عزیز و عزتمند بدارد.
یحیی نیازی
سوم فروردین ماه 1405
